20-latek przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Podczas wizji lokalnej powiedział, że uderzył swoją ofiarę łokciem w twarz, a później pięściami i czołem w nos. Następnie próbował udusić paskiem od spodni i użył metalowego pręta, aby mieć pewność, że jego działanie było skuteczne.

W trakcie śledztwa okazało się, że mężczyzna cierpi na epilepsję i w dniu tragedii zażywał leki, które w połączeniu z alkoholem mogły ograniczyć jego świadomość. Sędzia sprawdził ten wątek, lecz biegli nie mieli wątpliwości, że morderca był w pełni poczytalny. Biegła psychiatra, Mariola Myśliwiec mówiła, że gdyby działał w afekcie, to nie pamiętałby szczegółów zbrodni. Jego działania zarówno w trakcie popełniania przestępstwa, jak i później nie byłyby przemyślane.

Piotr G. zazwyczaj nie stawiał się na rozprawach, tłumacząc się złym samopoczuciem. Pojawił się na sierpniowej rozprawie, gdzie sąd skazał go na 25 lat pozbawienia wolności. Za okoliczność łagodzącą posłużył wiek napastnika oraz to, że przyznał się do winy i opisał przebieg wydarzeń.

Z takim wyrokiem nie mogą zgodzić się rodzice Doroty K. i prokurator. Zapowiadają, że złożą apelację i będą domagać się dla mężczyzny dożywocia.