Panie trenerze, gratuluję dwóch medali przywiezionych z mistrzostw Polski seniorów przez Mateusza Mazika i Patryka Cichockiego. Czy Mateusz ma jeszcze szansę na wyjazd na olimpiadę w Pekinie?

Niestety nie. Szkoda o tyle, że zawodnik w wadze Mateusza – Piotr Rogowski, który walczył w kwalifikacjach olimpijskich, ostatnio notorycznie przegrywa z Mateuszem. Mało tego, jestem zdania, że Mateusz pokonałby rywala, którego miał Rogowski.

To dlaczego to Rogowski a nie Mazik walczył w kwalifikacjach olimpijskich?

Bo w naszych, krajowych eliminacjach Mateusz przegrał z nim. Stało się to w czasie turnieju w Wiśle, na który ja nie mogłem pojechać z powodu pobytu w szpitalu. Dzwonili do mnie po tym pojedynku inni trenerzy, którzy twierdzą, że Mateusz wygrał tę walkę. Niestety, widać, że przebicie u sędziów mają środowiska związane z Polskim Związkiem Bokserskim. Poza tym zawsze jest tak, że jeśli tak młody zawodnik jak Mateusz jedzie na zawody bez trenera, to brakuje mu później tzw. siły przebicia.

Zdarza się częściej, że nasz mistrz jeździ na zawody bez trenera?

Oj tak! Notorycznie brakuje nam pieniędzy na wyjazdy, dlatego Mateusz dość często musi jeździć sam. Niestety, nie mogę cały czas dokładać do naszych wyjazdów z własnej kieszeni, bo po prostu mnie na to nie stać. A już i tak staramy się ograniczać koszty jeżdżąc na zawody moim prywatnym samochodem.

Czy dotacja którą otrzymuje sekcja z budżetu miasta nie wystarcza?

Nie, 35 tysięcy złotych ledwo starcza na organizację treningów, utrzymanie bazy i instruktorów. Jest problem z pokryciem kosztów wyjazdów.

Czemu tak się dzieje, że życie sekcji bokserskiej w Rybniku uzależnione jest od pracy i zaangażowania jednego człowieka?

Nie wiem. Powiem panu, że jeszcze jakoś to było jak żył śp. Józef Cyran, który zawsze znalazł nam jakiegoś sponsora. Teraz możemy liczyć jedynie na Andrzeja Stanię oraz senatora Motyczkę. Jestem jeszcze umówiony na rozmowę ze starostą Damianem Mrowcem, który obiecał nam pomoc.

Szkoda, że miasto Rybnik nie idzie w ślady innych miast, takich jak Gliwice, czy Katowice, które widzą interes w fundowaniu stypendiów dla najbardziej utalentowanych sportowców. Nie ma lepszej promocji miasta, niż wspieranie zawodników, którzy z powodzeniem startują w dyscyplinach olimpijskich w Europie i po świecie. Kiedy byłem na zawodach w Prisztinie w Kosowie, podszedł do mnie Grek polskiego pochodzenia i wiedział, że jesteśmy z Rybnika, bo wcześniej on i jego rodzina usłyszeli w mediach nazwisko Mazika i to, że reprezentuje właśnie nasze miasto.

Ilu zawodników trenuje w sekcji?

W sumie przychodzi do nas 65 chłopców.

Czy Mateusz Mazik jest rzeczywiście talentem na miarę medalu olimpijskiego?

Tak i nie jest to tylko moje zdanie. Chłopak ma nieprzeciętny, wrodzony talent do boksu. Czy marzenie o olimpiadzie zrealizuje? W 2012 roku będzie miał 23 lata, a więc będzie w sile wieku. Czy jednak szczęśliwie uda się dotrwać do tego czasu – nie wiem. Istnieje duże ryzyko, że do tego czasu ktoś nam go podkupi, bo już teraz stoją po niego w kolejce inne kluby i grupy zawodowe. Na szczęście Mateuszowi podoba się w Rybniku i nie garnie się póki co do wyjazdu.

Jak powinna potoczyć się dalej kariera Mateusza, aby zdobył trofea w boksie amatorskim, a później był gwiazdą boksu zawodowego?

Na pewno do 2012 roku powinien walczyć na ringach amatorskich. Póki co jego rozwój przebiega zgodnie z planem. Był najlepszy we wszystkich dotychczasowych kategoriach wktórych walczył, a obecnie jest najlepszym „kogutem” w Polsce. Jednak przyszłość kariery Mateusza nie zależy tylko od warunków, jakie stworzymy mu w Rybniku. Potrzebne są zmiany w Polskim Związku Bokserskim. Ta ekipa doprowadziła w minionych latach do odejście na zawodowstwo kilku znakomitych zawodników, a w kadrze trzymani są bokserzy, którzy niczego nie osiągnęli i prawdopodobnie już nie osiągną.

Czy to prawda, że boks jest sportem tylko dla niegrzecznych chłopców?

Nie. Trenowałem w swojej karierze wielu chłopaków, którzy pochodzili z dobrych domów, mieli świetne oceny, a jeden z nich został nawet dyrektorem kopalni!

Co „kręci” młodzież w boksie?

Boks ma to do siebie, że jeśli ktoś ma charakter i odbędzie 5-6 treningów, to jest pewne, że zawsze będzie wracał na salę. Ci, którzy – jak my to mówimy - „poczują pot”, są uzależnieni od boksu jak od narkotyków.

Jak długo jeszcze będzie się panu chciało pchać na wózek?

Nie wiem. Tak długo jak zdrowie pozwoli.

Dziękuję za rozmowę.

Rozmawiał Wacław Wrana

Anatoli Jakimczuk – urodził się w 1951 roku w Stołbcach około Siedlec. Do Rybnika trafił w 1964 roku, aby rozpocząć naukę w zawodowej szkole górniczej. Później ukończył technikum górnicze w Wodzisławiu Śląskim. Absolwent kursu instruktora I klasy na Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu. W latach 1968 – 1994 pracował w KWK Jankowice.

Boksem zajmuje się od 1965 roku, wcześniej trenował judo. Był zawodnikiem sekcji bokserskiej Górnika Boguszowice i Górnika Radlin. W 1980 roku reaktywował sekcję bokserską przy Górniku Boguszowice, której drużyna awansowała do II ligi (1986). Po upadku sekcji reaktywował ją 1995 roku w strukturach Sokoła Rybnik. Od 1999 sekcja jest częścią RMKS Rybnik. Obecnie, razem z Jakimczukiem zawodników w sekcji trenuje Zbigniew Gąsiorowski.

Rodzina: żonaty, trójka synów. Cały wolny czas poświęca pracy w sekcji.